شدیدن احساس بی حالی و کسالت میکنم . علتش هم دقیقا اینه که همه چی به طور عجیب و خارق العاده ای داره خوب پیش میره و درست میشه ! بدنم مثل بدن معتادی شده که بهش مواد نرسیده … نه ماه تو مود غم و ناراحتی بودم و عصبی بودم و الان که غیر ممکن ها هم داره ممکن میشه  و اتفاقات عجیب و غریبی افتاده انگاری موادم که همون غم باشه رو ازم گرفتن و الان نمیدونم باید چیکار کنم !! فک کنم کمی طول بکشه که بدنم رو فرم بیاد و اعصاب و روانم از این حالت سردرگمی و میل به غم بیان بیرون .

نمی دونم شاید یکمی هم برا اب و هوا هست ولی کلا کسل هستم و سهل انگاری ام تو درس خوندن ( که اونم شما در جریان نیستید که چه کاری دارم میکنم و اگر بودید شاید حق میدادید که وقت نکنم بخونم یا اشتغال ذهنی بهم این اجازه رو نده ) مضاف بر علت شده و کلا کسلم . شاید هم حس الانم هست ولی این هفته اخیر به شدت در تنش هستم و تکاپو و اتفاقهای خوب پشت سر هم و …

تا حالا دیده بودی کسی از بابت اتفاق های خوبی که داره می افته شاکی باشه ؟ بمیرم برا خودم که بس که ناراحتی کشیدم حالا شادی کردن هم یادم رفته … یعنی کافیه تنها باشم تا ندونم باید چیکار بکنم الان !!!

بگذریم … باید بشینم و برنامه ریزی کنم مطمئنم درس خوندن کمی ا زاین حس بدی که به خودم پیدا کردم رو برطرف میکنه . وقتی حس کنم کار مفیدی انجام نمیدم از خودم بدم میاد … بدبختی اینجاس همیشه این حس رو داشتم و همیشه باید یه کار خوبی میکردم و یکمی استراحت و بیخیالی و اینها باعث میشه مدام خودم رو سرزنش کنم و به خودم سخت بگیرم و ندای وجدانم جدیدا این شده ( خاک بر سرت کنن گیلاسی )

امیدوارم متوجه شده باشید که چه مرگم شده و امیدوار ترم که بهم بگید شما هم می فهمید و راه چاره ای داشته باشید برای این مسئله … بخوام تو یه جمله براتون متن بالا رو شرح بدم این رو باید بنویسم .

همه چی داره انقدر خوب میشه که من کلافه شدم !!